zaterdag 19 mei 2018

We zijn er nog hoor

Het vergaat jullie vast hetzelfde als ons. . . . . De tijd lijkt te vliegen. Zo plaats je een blogberichtje en zo ben je een paar maanden verder. Maar we zijn er dus nog ;-)  Bezig met van alles en nog wat. De afgelopen tijd ben ik bezig geweest met het (be)schilderen van twee geboortekistjes.


Ik wist dat er op het geboortekaartje van mijn kleinzoon een foto zou komen. Nu kan ik best een klein beetje tekenen en schilderen, maar een foto naschilderen, nee, da's voor mij veel te hoog gegrepen. Dus tja, wat moest ik dan. . . . .  Nu hebben de papa en mama van Micah zijn babykamer versierd met muurstickers. Dus heb ik dat idee maar gebruikt voor het kistje.


Omdat ik niet op het geboortekaartje hoefde te wachten, kon ik alvast aan de slag. Was best veel werk. Maarja, voor je kleinkind doe je alles toch?   *Ü*


Ik heb eindeloos kleuren acrylverf staan mengen. De naam en geboortedatum kom ik natuurlijk pas als laatste toevoegen. Wat Micah van zijn kistje vindt, kan hij me nog niet vertellen, maar z'n papa en mama zijn er in ieder geval blij mee.

Maar zoals ik eerder vertelde, deze mazzeloma kreeg niet één kleinkind, maar twee (en er zat maar één week tussen de geboortes). Mijn kleindochter werd tegen de verwachtingen in als eerste geboren. Voor haar kistje ben ik wel uitgegaan van het geboortekaartje.


Na het bewerkelijke kistje voor Micah was die voor Fenna haast een makkie.


Sowieso maar 3 kleuren. Dat scheelde veel verf mengen.


Ook de papa en mama van Fenna zijn blij met dit cadeau. En Fenna? Dat hoor ik later wel, als ze het me zelf kan vertellen.

Binnenkort gaat Esther jullie bijpraten over haar borduuravonturen en de andere handwerkprojecten die de laatste tijd uit haar handen zijn gekomen.

Voor nu, een fijn Pinksterweekend allemaal.



vrijdag 19 januari 2018

Toile de Jouy 2


Zoals jullie weten heb ik het borduren herontdekt. En dan vooral op gedessineerde stof. Ik heb dat al laten zien in eerdere berichtjes. Maar op Toile de Jouy vind ik het wel heel erg leuk. Het is net een kleurplaat maken, tegenwoordig ook weer in bij volwassenen.


Met eenvoudige steken wordt het al heel mooi. Misschien dat de eenvoud juist het succes is! Het voedt ook het perfectionisme in me: steeds mooiere steken maken. Dit ook als voorbereiding op een werkstuk dat ik ga maken met een pakket uit Bretagne. Hier komt dus een vervolg op.



En naar eigen smaak en inzicht de kleuren bepalen staat mij erg aan. Ik ben nooit groot fan geweest van 'voorgeschreven' pakketten. Op het gebied van handwerken ben ik te eigenzinnig om me te houden aan de patronen. (Hoewel er nu wel een pakket op me wacht, eentje met uitdaging!)


Wat ik aan borduren ook erg waardeer is, is dat het niet met een paar uurtjes af is. Ik heb een enorme 'productiesnelheid' op het gebied van breien en haken. Ik geef m'n werkstukken graag en makkelijk weg. Maar of iedereen daar nu steeds op zit te wachten????


Voor dit werkstuk heeft m'n man op het Waterlooplein een mooie lijst op de kop getikt. Dat maakt het bijzonder. Zoals we zelf ook zijn: een combi en Texel en Amsterdam *U*
Dit geborduurde schilderij pronkt nu boven de trap waar de kleuterfoto's van de kinderen na 20 jaar wel opgeborgen mochten worden. ;-)


woensdag 13 december 2017

Genieten

Het was best al lang geleden dat ik echt met lapjes in de weer was geweest. Echt quilten, ik heb het tot 15 jaar geleden veel gedaan, daarna was m'n belangstelling opeens weg. En nu? Nu ben ik met schoondochter M in Hoorn op de lappenmarkt geweest. Ik wilde een boxkleed voor haar maken, zij mocht zelf de stofjes uitzoeken.
Zoals je ziet, houdt zij van pittige kleuren. En ze is helemaal gek van Somebunny to love.
In mijn vorige berichtje vertelde ik al dat ik daar alleen maar borduurpatronen van kon vinden.
Dit patroon is haar favoriet. Aan zo'n klein plaatje heb je niks voor een boxkleed, dus maar in het groot nagetekend.
Vervolgens de lapjes op een middenpaneel geappliceerd. Niet volgens de regels van de quiltpolitie, maar op mijn eigen manier.
Ook niet het hele boxkleed doorgepit, alleen de rand en in het midden de paardenbloempluisjes.
En dit is het eindresultaat:
Ben er zelf wel blij mee, M hopelijk ook *Ü*
En nu op naar het volgende kraamcadeautje. Je snapt, ik kan helemaal los, hihi. GENIETEN ! ! !

zondag 26 november 2017

Een onschuldige verslaving


In een vorig bericht zei ik al dat er met m'n productie niets mis is, maar dat het bloggen er helaas bij ingeschoten was. Dusss hou je vast, hier volgt een overzicht van m'n breisels. Ik denk wel eens wat bezielt me toch om juist in de zomer te gaan breien?!?!


Dit vestje is gemaakt van Farbklexx, handgeverfde strengen Merinowol met polyamide. Super zacht!



Wat dan weer heel geinig is: de breipennetjes passen bij de kleuren van het vestje. In de jaren 80 heb ik ze in Parijs gekocht. Als ik een mini-breiwerkje maak komen ze heel goed van pas.


Het volgende project was een vest van dikke Merino wol. Punt van discussie blijft of dit nu grijs of lavendel is.


Wat me vooral aansprak was het steekje. Alle toeren worden recht gebreid. De teruggaande naald wordt 1 steek recht gebreid, 1 steek averecht afgehaald met de draad achter het werk, (wat de goede kant is). Met een oneven aantal steken krijg je dit mooie honingraatje.


Van pennen  7 naar pennen 2,5! Dat is een verschil van dag en nacht. Als ik eerlijk moet zijn, brei ik het liefst met de dunne pennen. Vooral het breien met rondbreinaalden vind ik het fijnst. Voor een mutsje kies ik dan 40cm lengte. Dat zoeft er echt over!


Voor het 'kroontje' zijn wel gewone sokkennaalden zonder knop nodig. Ik blijf wel de imperfectie irritant vinden. Wat een geluk dat hij op mijn hoofd zit, dus ik kan het niet zien ;-)


Tja, manlief wilde ook een muts. Dus nog zo'n bolletje verloopgaren gehaald en een glad mutsje gebreid. In de zomer gebreid en nu in november heerlijk op onze hoofden bij de frisse avondwandeling.


Je snapt het, een variatie gemaakt in de kroon.


Tenslotte nog een schapenmuts gemaakt van IJslandse wol. Dikke pennen, snel werk. In één vrije dag gebreid in oktober. Hij is voor een goede vriend die viel als een blok voor de schaapjes. Maandag komt hij hem persoonlijk halen. Aangezien hij regelmatig in het Midden-Oosten verblijft, heeft hij hem hier in ons koude kikkerlandje wel nodig ;-)

Ondertussen borduur ik gewoon verder en brei ik er lustig op los als het te donker is om de kleuren van m'n DMC te kunnen onderscheiden. Is dit nu een verslaving of gewoon een heerlijke hobby??



vrijdag 24 november 2017

Inspiratie genoeg

Opeens krijg je nieuws en dan heb je meteen weer een heleboel inspiratie. Raden jullie het al?
Ja, er komt niet één kleinkind, maar meteen twee. En zeer waarschijnlijk worden ze niet op dezelfde dag geboren. *Ü*

Dit is een boxkleed in wording. Schoondochter S wil hem graag zelf naaien, maar dat middenpaneel was wat veel van het goede. Dat heb ik dus gemaakt. De rest gaat ze zelf doen.
De lapjes heb ik voor haar op maat gesneden. Het is best een flink project als je voor het eerst zoiets gaat doen, dus moet ik het haar maar een beetje makkelijk maken toch?

Beide schoondochters zijn gek op Somebunny to Love. Schoondochter M heeft aardig wat borduurpatronen. Iets anders borduurpatronen kan ik er ook niet van vinden. Dus aan de hand van een 10 x 10 cm plaatje van een borduurpatroon een grotere tekening gemaakt.
En dat vervolgens in stofjes omgezet. Voor M ga ik een ander patroon gebruiken.

Bij Stip en Haak vond ik leuke haakpatroontjes voor bijtringen (ik moet even thuis raken in wat er nu allemaal 'in' is hoor ☺).
Op de eerste borduurde ik oogjes. Vond dat uiteindelijk toch niet zo mooi, dus voor de tweede maar veiligheidsoogjes gebruikt. En natuurlijk garen uit m'n voorraad, dat snap je.
Op Pinterest vond ik een foto van een leuk knuffelkonijntje. Er zat een patroon bij, maar geen beschrijving van hoe het in elkaar moest. 

Dat lijf was een makkie, dat koppie was een ander verhaal. Of eigenlijk de oren. Hoe moesten die er nou tussen of aan. Na veel geknoei kwam dit uit de bus. Achteraf ontdekte ik dat ik de oren er anders aan had moeten zetten. Afijn, nummer twee gaat vast beter. 
Het kleurige katoentje had ik nog in m'n lappenkast liggen. De witte stof is van die heerlijk zachte Nicky-velours.

Heerlijk, al dat gefreubel. S liet bij de Hema omslagdoeken zien die ze mooi vond. En wafelstof is weer helemaal hip begreep ik. Afijn, weer een idee dus ;-)
Met een poesje en mintgroen randje voor de één. . . . 
. . . .  en een konijntje en heldergroen randje voor de ander. Ja, de smaken van de dames verschillen gelukkig.

En nu? Aan de slag met het tweede boxkleed, dat ga ik wel helemaal zelf maken. M is niet zo van het naaien. Genoeg te doen dus de komende maanden, hihi.

Allemaal een fijn weekend en heel veel handwerkplezier.





donderdag 9 november 2017

Toile de Jouy

Oempf dat is een lange tijd geleden dat ik een bericht gemaakt heb. Dat was niet de bedoeling. Maar ja ik woon in een toeristengebied en m'n werk gaat mee op en neer met de drukte hier op Texel. Het lijkt erop dat het iets rustiger gaat worden.... En als ik omkijk naar de afgelopen periode heb ik best veel gemaakt. Ik heb het borduren herontdekt zoals hier te lezen is.



Aan het begin van de zomer had ik al stof besteld: Toile de Jouy. Ooit van gehoord???
Ik vind het super-romantisch! Meteen maar in 3 kleuren besteld, maar de blauwe liet nog op zich wachten. Niet getreurd, ik ben gewoon begonnen.


Er staan verschillende tafereeltjes verspreid op de stof. Eerst maar eens een mooie uitgekozen.


De borduurring kwam weer goed van pas. Het werkt echt prettig als de stof een beetje opgespannen blijft tijdens het werken. En dan spannend! De eerste steek.


Het wijst zich vanzelf. 'Gewoon' de tekeningen volgen en een beetje fantasie gebruiken.



Dan weer kleurtjes kiezen. Nog steeds het goedkope spul en DMC. Ik kan je zeggen, ik kies voortaan voor kwaliteit!


Het groeide maar door onder m'n handen. O, o, wat heb ik genoten tijdens het borduren. De lange zomeravonden waren goed gevuld.



En dan is het KLAAR! Fijn en jammer. Ik moet altijd 'afkicken' nadat ik een WIP heb afgerond.


In een  bijpassend lijstje staat m'n pronkie op de tv-kast *U*

Ik heb nog veel meer gemaakt afgelopen zomer, zelfs warme mutsjes.
En bij deze de belofte om dat wél snel te laten zien!




zaterdag 7 oktober 2017

Een beetje kleur graag

Ik probeer me nooit zoveel aan te trekken van slecht weer. De herfst heeft ook zo z'n voordelen, mooi verkleurende bomen bijvoorbeeld. Maar nu, met al die regen en duistere dagen, krijg ik toch opeens veel behoefte aan kleur.
En laat ik nou pas deze mooie cake van Scheepjes hebben gekocht. Ideaal om wat kleur aan de dagen toe te voegen.
Een simpel project, een rechte Southbay sjaal. Daar had ik nou gewoon eens zin in.
En met het resultaat ben ik helemaal in mijn sas. 
2 meter lang. . . . . 
Heerlijke kleuren. . . . . . .
Een simpel model. . . . .  
En toch op verschillende manieren te dragen. Van katoen, dus ook niet te warm als het nog niet heel koud is buiten. 
Als het weer eens een grijze dag is, doe ik gewoon lekker deze sjaal om. 

En ach, geen weer om veel naar buiten te gaan? Dan gaan we toch lekker binnen handwerken. Hebben jullie nog een lekker kleurig project op de pen staan?

Fijn weekend nog.