vrijdag 16 september 2016

SOKKENHYPE

Het is absoluut gekkenwerk om met de hitte van de afgelopen weken te willen handwerken. En ik moet eerlijk bekennen dat het volledig tot stilstand is gekomen. Daarbij ben ik vorige week in Italië geweest. Het was daar zo mogelijk nog warmer dan hier! Op de heenweg heb ik nog wel zitten breien, zolang we op de snelweg reden. Eenmaal in de Vogezen was het landschap zo mooi dat het breiwerk in de tas verdween en daar bleef.


Op de Weversmarkt in Hoorn heb ik een boekje gekocht over sokken breien van teen tot boord. Op de verschillende blogs zag ik zoveel sokken voorbij komen. Ik wilde de uitdaging wel aan gaan om eens bij de teen te beginnen. Ik heb door de jaren heen al zoveel sokken gebreid dus dat leek mij een makkie. Maar het bleek anders te gaan.


Van Paula heb ik meer dan een jaar geleden bolletjes sokkenwol gekregen. Het bleek namelijk niet haar ding, dat sokkenbreien. De wol was gekocht bij zo'n prijsvechter. Het blijkt maar weer eens dat goedkoop duurkoop is. Want kijk maar eens! De ene bol streepte andersom dan de andere! ! ! !  Potdorie wat een geklier werd dat! Ik was begonnen met 2 sokken tegelijk breien maar dat liep dus mis. Dus eerst maar sok 1 gebreid. En toen zoeken naar het goede stuk in de volgende bol om sok 2 te breien.


Het is gelukt! Maar ik vond de vorm eigenlijk niet zo goed gelukt. Op de foto lijken ze zelfs niet even groot, maar dat is schijn. De tenen vind ik te spits en de hiel te lomp.


Ik zocht een nieuw patroon uit en zorgde dat de teen ronder werd. Ik was een ervaring rijker met het eerste paar tenslotte. De meerderingen heb ik anders gedaan en dat ging gelukkig goed.


Deze sok ziet er veel beter uit en past dus ook beter. Het ajourpatroontje is ook erg leuk om te breien. Ik heb ook nog plannen om meer ajourbreiwerk te gaan maken. Op de Weversmarkt heb ik daar ook een boek over gekocht. Dit is een mooie oefening.


Ondertussen weten jullie waarschijnlijk wel dat ik graag nieuwe technieken leer. Ik probeerde de Jojohiel uit. Erg leuk om te doen en een mooi effect vind ik. Dan nu zorgen dat het zogenaamde 'tweede sok syndroom' niet toe slaat. Maar vanaf vandaag gaat de temperatuur dalen dus kunnen we vast het handwerken weer oppakken.

Ik wens jullie allemaal weer een fijn weekend met tijd om wat creatieve uurtjes door te brengen.




vrijdag 9 september 2016

Handwerkdip - eind in zicht

Wat een leuke, lieve en uitgebreide reacties heb ik gekregen op mijn vorige berichtje over de handwerkdip. Anita, Patricia, Angélique, Mieke en Jannie, dank jullie wel. Dit maakt het bloggen nou zo leuk!

Maar hoe staat het nu met die handwerkdip? Heeft het inspiratie-dieet al enig effect?
Jaaaaa ☺☺, het werkt echt. Wat een rust, zoveel minder online zijn. Heerlijk. En opeens ook meer tijd lijkt het.
De eerste twee WIP's heb ik afgemaakt. Dat geeft een goed gevoel zeg!

Een poosje geleden haakte ik deze twee blokjes.
Het was een probeersel om een patroontje de ontrafelen. Dat patroontje uitwerken lukte. Maar vervolgens bleven die twee blokjes natuurlijk weer liggen. Tot ik van de week dit ontdekte:
De kleurtjes passen precies bij de (nep)orchideeën die op de badkamer staan. En laat ik nou net van plan zijn om een aantal van de zeepjes daar op de badkamer neer te leggen.
Lapjes aan elkaar gehaakt, aan de bovenkant nog een randje toegevoegd en weer een WIP weggewerkt.

Toen ik eenmaal zo lekker bezig was, volgde er al snel nog een zakje.
Het patroon vind je hier. Ik heb het wel een beetje aangepast.
En zo staan ze daar nu gezellig met z'n tweetjes. Er komen nog meer zakjes bij, maar daar zit ik nog even op te broeden.

Ik hou mijn inspiratie-dieet nog wel even vol,
het bevalt me goed ☺☺.

En nu wens ik jullie een gezellig en zonnig weekend. Heerlijk genieten van de nazomer en misschien ook nog een beetje handwerken .

vrijdag 2 september 2016

Inspiratie-dieet

Ik ben zo benieuwd: Hebben jullie daar nou ook weleens last van? Van een putdiepe handwerkdip? Ik kan je vertellen, ik zit er middenin. En niet eventjes, al een poosje.

Al tijden bezig met allerlei kleine dingetjes, maar niets komt af.
Zeepzakje van zelf getekende blokjes in wording
Steeds weer ideetjes, maar al voordat ik eraan begonnen ben, wordt het ingehaald door nieuwe ideetjes.
Nog een zeepzakje in wording
Ook zo'n ideetje: zelf blokjes tekenen en ze borduren. Het idee dat ik er eerst mee had, vind ik niet leuk meer. Maar wat moet het dan wel worden?
Moet ook nog 'iets' worden
Zie ik op Internet iemand die mandala's borduurt, moet ik dat meteen weer uitproberen. Intuïtief borduren, zonder patroon te maken vooraf. Even leuk. Maar afmaken lukt niet.
Geïnspireerd door Esther's kleurenavonturen met bolletjes wol in het Texels landschap borrelen er weer ideetjes op.
 Maar verder dan dit komt het weer niet.
En dan probeer ik ook af en toe nog eens wat te tekenen. Ook leuk om te doen. Ben ook bezig met LifeBook 2016, maar loop hopeloos achter met de lessen.

Nu gaat dit geen gedeprimeerd blogje worden hoor. Ik vind het wel grappig om te observeren en analyseren hoe zo'n dip verloopt. En ik weet ook dat het weer over gaat.

Voor de grap maak ik weleens van die persoonlijkheidstestjes op Internet. En dan kijken of ik mij in de uitslag herken. Zo deed ik pas weer een testje volgens de theorieën van Jung. Daar kwam uit dat ik een creatief persoon ben (goh, leuk om dat bevestigd te zien). Maar vervolgens las ik de valkuil die erbij hoorde: Je kunt af en toe verzuipen in je ideeën. Bam, die was raak .

Het zette me aan het denken. Dit klopt als een bus, maar wat doe ik eraan? Ik weet van mezelf dat ik me helemaal kan verliezen in sites als Pinterest. Zit ik daar eenmaal op te neuzen, dan ben ik ongemerkt zomaar een uur verder.

Ook FaceBook is zo gevaarlijk. Het is zo makkelijk om allerlei pagina's te liken en dan komen er dagelijks zoveel leuke dingen voorbij.

Nu heb ik besloten er wat aan te doen. Om te beginnen heb ik de Pinterest App van mijn telefoon gegooid. Zo, dat scheelt al veel tijd. Vervolgens alle pagina's die ik had geliked op FB ge-vind-ik-niet-meer-leuk-t. Hoppa, ruimt ook lekker op. Daarna mezelf afgemeld voor alle e-mail nieuwsbrieven die me ook weer uitnodigen om te gaan surfen. Scheelt een heleboel e-mails en nog meer tijd. Heerlijk, zo'n inspiratie-dieet.

Maar er is nog iets dat me blokkeert. Mijn zelfopgelegde stash-challenge. Een poosje geleden bedacht ik me dat ik niets meer ga kopen totdat ik mijn stash verwerkt heb.
Een klein deel van mijn garen-stash
Nu merk ik dat dit verlammend werkt en zo dus een averechts effect heeft. Dus die teugels laat ik vieren. Hihi, ik kan zóóó lief zijn voor mezelf ☺☺☺.

Is er nóg iets waar ik een oplossing voor wil verzinnen. Ik vind héél veel dingen leuk om te MAKEN maar ik hoef het allemaal niet te HEBBEN. In het berghok stonden een paar dozen vol met handwerken en handwerkjes waar ik niets mee doe. Ik heb ze nu uit de dozen gehaald en in een kast gezet, een soort mini-expositie. Op deze foto zie je een deeltje van die kast.
Komt er nu iemand langs die iets leuk vind, dan mag ie dat meteen meenemen.

En nu proberen alleen nog maar dingen te maken die ik zelf gebruik of die ik direct aan iemand cadeau kan doen.

Jaaaaaa, ik voel weer handwerk-kriebels opkomen. Het komt goed!

Fijn weekend allemaal en veel handwerkplezier.




vrijdag 26 augustus 2016

Haakmuseum

In deze warme vakantieperiode kom ik zelf nauwelijks aan handwerken toe. Ik zou wel graag willen maar er zijn zoveel andere dingen te doen! Zoals afkoelen tijdens een avondwandeling op het strand. Of een rondje op de fiets vlak voor zonsondergang. Op Texel wonen lijkt voor veel mensen het jaarrond vakantie vieren maar ik kan je vertellen dat het voor ons ook gewoon thuis is. Wij gaan graag naar Frankrijk op vakantie. En laat afgelopen jaar mijn man nu een haakmuseum hebben ontdekt in een van de folders in het vakantiehuisje. Daar wilde ik heen!


Het moest wel heel bijzonder zijn want zoals hier op het bord staat: haken zonder haaknaald....met de vingers. O o wat was ik nieuwsgierig. Het was bij een vrijstaand woonhuis. Er leek niemand thuis. We belden en klopten, geen reactie. Tenslotte deed een meneer open, "oui oui elle est la" zei hij en via de keuken werden wij het museum ingeloodst. De ingang was om de hoek bleek later.


Er was nog een echtpaar op bezoek. In rap Frans vertelde de mevrouw wat ze allemaal maakte. Ik versta gelukkig wel Frans maar moest goed luisteren. Ze ratelde vol enthousiasme door over haar haakwerk.


Terwijl ze tekst en uitleg gaf aan het andere echtpaar zwierf ik door het museum(pje).  Ik mocht alles fotograferen. Is dat niet bijzonder???


 Onvoorstelbaar wat ze allemaal met haar handen gehaakt heeft. Zonder patroon en met allerlei verschillende steken.


Kussens, babykleding, mutsjes, van alles lag daar tentoongesteld. Alles was ook te koop.


Op het kleine blauwe kaartje staat: 9 pièces 56€. Een serie kussens, allemaal verschillend.


Deze lampenkap vond ik ook prachtig gemaakt.


Ze had blijkbaar de smaak te pakken want er stond een hele serie lampen.


Ik heb genoten! Wat had ze veel gemaakt. Tijdens mijn toer bleef ze maar vertellen hoe ze te werk ging. Ze vertelde dat ze weduwe was en iedere dag begon met een wandeling. Daarna deed ze het huishouden en dan was het tijd om te haken. Vooral ontspannen te werk gaan is belangrijk vertelde ze. Makkelijk gaan zitten en heerlijk haken. Ze haakt wel 5 tot 7 uur per dag! Het is haar passie en geeft invulling aan haar leven.


Ze heeft ook het Guinness of records gehaald. Ze is de enige ter wereld die deze techniek beheerst. Ze is regelmatig op tv geweest. Wat een bijzonder bezoek!

Dit wilde ik jullie graag laten zien. Wat een inspirerende vrouw!
We gaan binnenkort op vakantie. Naar een ander gebied, ik verwacht niet weer zo iets bijzonders te bezoeken, maar je weet maar nooit! Ik hou m'n ogen en oren open!






vrijdag 19 augustus 2016

Op pad met een mandje wol

Al een heel poosje ben ik de ban van Fair Isle breien zoals vast wel opgevallen is. ;-) Op de Weversmarkt in Hoorn heb ik pakketjes Shetlandwol gekocht. O, o, wat was ik blij met alleen al het bezit van die wolletjes. De kleuren zijn zo mooi! De draad bevat meerdere tinten in die zelfde kleur. Ik kan er heerlijk bij wegdromen. Maar daar heb ik ze natuurlijk niet voor gekocht. Het moet verwerkt worden in breiwerk geïnspireerd op de natuur op Texel. Ik ben op dat idee gekomen door Felicity Ford. Zij heeft een prachtig boek uitgebracht: Stranded Colourwork Sourcebook. Kijk maar eens op haar blog. Uren heb ik doorgebracht met dat boek op schoot. Ik ben werkelijk anders gaan kijken naar mijn omgeving. Ik zie kleuren, patronen, veranderingen van seizoenen die ik eerder niet zo duidelijk tot me door liet dringen.

Afgelopen zondag ben ik met manlief op pad gegaan, gewapend met een bakje wol en mijn Iphone.
En zie het resultaat.


Ik had m'n bakje even neergezet en een nieuwsgierig schaap kwam al kijken wat ik aan het doen was.



Uit het bakje probeerde ik de kleuren te pakken die het beste bij dit plaatje passen.



Gebeurt het al bij je? Dat het plaatje in kleuren en vormen uit elkaar gaat vallen?


Hier en daar liggen zwerfkeien uit de ijstijd in het landschap. Daar groeien mossen op die ik voorheen nooit zo had bekeken.



In het poldertje Ceres bloeide er nog van alles. (ik ben werkelijk onwetend van de namen, ik geniet gewoon van wat ik zie). En dan de uitdaging om de juiste kleuren uit m'n mandje te vissen.



Ik weet nu al dat ik de collectie ga aanvullen.......


Zelfs al je eerst denkt 'hier zit niet veel kleur in' blijken er vele groenen en bruinen in te zitten.


Oh dat vlindertje!


In de duinen staat nu de hei volop te bloeien. Prachtig!


Met frisgroene varens er naast.



Aangekomen op het strand blijkt dat daar ook veel kleuren te vinden zijn.

Voorlopig kan ik naar hartenlust met m'n wolletjes aan de gang. Er komt uiteraard een vervolg op dit blogbericht. Maar eerst uitvogelen hoe ik dit alles omzet naar breiwerk.

Als je dit weekend er op uit trekt merk je misschien wel een verandering in je manier van kijken.
Veel handwerkplezier en geniet van onze gemeenschappelijke creatieve hobby.







vrijdag 12 augustus 2016

Ons haakverslaafde zusje

We hebben toch weleens verteld dat ons zusje Astrid ook helemaal verslingerd is geraakt aan haken. Ze was ook helemaal verliefd op de omslagdoek die ik een poosje geleden heb gehaakt. Dus toen ze in juni jarig was, hoefde ik niet lang over een cadeautje na te denken.

Astrid is altijd helemaal gek van blauw, soms in combinatie met groentinten. Maar ik weet dat andere kleuren haar ook heel mooi staan. Dus was ik eigenwijs en kocht deze mooie bol voor haar.
Goed gegokt, ze vond de kleuren helemaal geweldig. En ze kon niet wachten om aan het haken te slaan.
Via de app stuurde ze steeds foto's van haar vorderingen.
En ze ging als een speer.
Anderhalf jaar geleden meende ze nog dat ze niet kon haken. En kijk nu eens. Haakt ze zomaar een Southbay.
Omdat de kleur die je graag als hoofdkleur in de omslagdoek hebt het beste aan de buitenrand kan zitten, haakte ze van binnenuit de bol.
Bij dit licht zien de kleuren er een beetje anders uit.
En vandaag liet ze hem live zien. Mooi is ie geworden hè. ♥ ♥ ♥
Heel anders van kleur dan de mijne. Maar nu ik deze zo zie, krijg ik de kriebels om er nog eentje te gaan haken.
Met dit garen is het een omslagdoek die je op heel veel manieren en met heel veel verschillende kledingstukken kunt combineren.
Wat is ie mooi hè. En Esther en ik zijn natuurlijk apetrots op ons zussie *Ü*

En nu moet ik me inhouden om niet naar de winkel te rennen om voor mezelf nog een bol te gaan halen in een of andere heerlijke kleurcombinatie. Eerst maar eens een paar WIP's en wat stash wegwerken.

Fijn weekend en veel handwerkplezier.